Schemat skali różni się od schematu akordów. Zamiast przedstawiać jeden układ z kilkoma przyciśniętymi palcami, zaznacza on wszystkie pozycje na gryfie, w których znajduje się dana nuta z danej skali. Zazwyczaj na pierwszych dwunastu progach widoczne są dwie lub trzy kropki na każdej strunie – i to właśnie w tych miejscach pojawiają się nuty skali.
Dźwięk podstawowy (ton centralny skali) jest wyróżniony innym kolorem niż reszta, dzięki czemu od razu widać, gdzie znajduje się centrum tonalne skali. Na przykład w skali C-dur każde C na gryfie jest zaznaczone kolorem ceglastym, podczas gdy pozostałe sześć dźwięków skali (D, E, F, G, A, B) ma kolor oliwkowy. Naciśnij dowolną podświetloną pozycję, a na pewno znajdziesz się w tej skali.
Czytanie schematu działa tak samo jak czytanie akordów: cztery pionowe linie to struny (G, C, E, A od lewej do prawej w standardowym stroju), poziome linie to progi, a gruba kreska u góry to nakładka. Struny otwarte znajdują się tuż nad nakładką. Liczby u dołu oznaczają ważne progi (3, 5, 7, 9, 12), które pomogą ci się zorientować.
Skale powtarzają się co dwanaście progów. Układ kropek widoczny na pierwszych dwunastu progach jest identyczny jak układ od dwunastego progu wzwyż (tylko przesunięty o oktawę w górę), dlatego większość schematów skal kończy się na oznaczeniu dwunastego progu.