Internetowy stroik do mandoliny UkuTabs szybko nastroi Twoją mandolinę. Bez aplikacji, bez pobierania, bez rejestracji. Zagraj na strunie, a mikrofon w Twoim urządzeniu odczyta wysokość dźwięku z profesjonalną dokładnością, wizualnie prowadząc Cię do docelowej nuty każdej struny. Domyślnie ustawione jest standardowe strojenie mandoliny (G-D-A-E). Jednym dotknięciem przełączysz na mandolinę oktawową, mandolę, mandocello lub alternatywne strojenia, takie jak cross tuning i open G. Wolisz stroić na słuch? Dotknij kołka na wizualnej główce, aby usłyszeć nutę odniesienia dla tej struny.
Szybko nastroić mandolinę. Zagrz strunę, a mikrofon odczyta jej wysokość. Możesz też stuknąć w kołek, żeby usłyszeć nutę wzorcową. Domyślnie ustawione jest standardowe strojenie G-D-A-E; możesz przełączyć na mandolę, mandocello lub inne strojenia.
Od momentu powstania serwisu UkuTabs w 2012 roku cieszy się zaufaniem graczy na ukulele i mandolinie z całego świata. Nasz tuner mikrofonowy wykorzystuje algorytm wykrywania wysokości dźwięku YIN z wygładzaniem za pomocą filtra medianowego i oceną stabilności opartą na wariancji. To to samo podejście, z którego korzystają profesjonalne tunery studyjne, dostosowane do jasnego, dźwięcznego brzmienia mandoliny. Wszystko działa w przeglądarce: nie musisz instalować aplikacji, przesyłać plików audio ani zakładać konta.
Strojenie to pierwsza rzecz, której uczy się każdy mandolinista, a duże napięcie strun sprawia, że będziesz to robił naprawdę często. Niezależnie od tego, czy korzystasz z tunera mikrofonowego, czy polegasz na swoim słuchu, procedura jest taka sama: wybierz odpowiedni stroik, dopasuj każdą parę strun do docelowej nuty i zablokuj ją, obracając kołkiem. Standardowe strojenie mandoliny to G-D-A-E (G3, D4, A4, E5), tak samo jak w przypadku skrzypiec.
Przy odrobinie wprawy cała procedura zajmuje mniej niż minutę. Podwójne struny mandoliny wymagają odrobiny cierpliwości: najpierw nastroić pierwszą strunę z danego zestawu, a potem dopasować do niej drugą. Nowe struny często wymagają dwóch lub trzech pełnych przejść, zanim utrzymają właściwą wysokość dźwięku.
Standardowe strojenie mandoliny to G-D-A-E (G3, D4, A4, E5) i właśnie to jest domyślnym ustawieniem w powyższym stroiku. Grasz na mandoli? Przełącz na C-G-D-A. Lista rozwijana z gotowymi ustawieniami obejmuje również mandolinę oktawową, mandocello oraz kilka alternatywnych strojeń.
Kliknij „Zacznij słuchać” i wybierz strunę. Stroik rozpoznaje dźwięk i pokazuje, czy gra się za nisko (igła odchyla się w lewo), czy za wysoko (igła odchyla się w prawo). Nie masz mikrofonu? Kliknij kołek na karcie „Słuchowo” powyżej, żeby usłyszeć docelowy dźwięk i dopasować go na słuch.
Najpierw nastroić pierwszą strunę w danym rzędzie, a potem dostroić drugą tak, żeby brzmiały w unisonie. Obracaj kołkiem powoli, aż wskazówka zatrzyma się na środku. Powtórz to dla wszystkich czterech rzędów, a potem jeszcze raz sprawdź każdą strunę. Struny mandoliny są mocno napięte i wzajemnie na siebie oddziałują, więc konieczne jest powtórne sprawdzenie.
Większość mandolinistów przez całą swoją karierę gra w standardowym stroju G-D-A-E i nie ma w tym nic złego. Mandolina jest jednak najwyższym instrumentem w niewielkiej rodzinie (mandola, mandolina oktawowa, mandocello), a tradycyjni muzycy sięgają też po kilka alternatywnych stroje. Oto krótki przegląd tego, do czego służy każdy z nich i kto go używa.
G – D – A – E
Klasyczne strojenie mandoliny, identyczne jak w przypadku skrzypiec (G3, D4, A4, E5). Każda para strun, zwana kursem, jest nastrojona do tej samej nuty w unisonie. To właśnie takie unisono nadaje mandolinie jej jasne, dzwoniące brzmienie przypominające chór. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z tym instrumentem, to właśnie to masz.
C – G – D – A
Mandola jest nastrojona o kwintę czystą niżej niż mandolina – to taki sam stosunek, jaki występuje między altówką a skrzypcami. To instrument o pełniejszym, łagodniejszym brzmieniu, który gra w rejestrze altowym i świetnie współgra z mandoliną w zespołach.
G – D – A – E
Ma takie same interwały jak standardowa mandolina, ale jest nastrojona o całą oktawę niżej (G2, D3, A3, E4). Dłuższa skala, głębsze brzmienie – ulubiony instrument muzyków celtyckich i folkowych, którzy chcą łączyć rytm i melodię w jednym instrumencie. W Wielkiej Brytanii i Irlandii nazywana czasem mandolą oktawową.
W stroju cross tuning (zwanym też strojem tartakowym lub modalnym) struna E jest obniżona o cały ton do D. To tradycyjny strój stosowany w muzyce old-time i bluegrass, który pozwala wykorzystać struny burdonowe do grania melodii w stylu skrzypcowym. W stroju open G struny są nastrojone do akordu G – popularnego w mandolinie slide i bottleneck.
Rodzina mandolin obejmuje szeroki zakres instrumentów, od mandoliny o jasnym brzmieniu w rejestrze sopranowym aż po mandocello w rejestrze basowym. Jeśli nie jesteś pewien, jaki instrument posiadasz, zazwyczaj wystarczy sprawdzić długość skali i zakres tonów.
| Instrument | Długość menzury | Domyślne ustawienia | Zobacz też |
|---|---|---|---|
| Mandolina | ok. 35 cm / 14 cali | Standard (G-D-A-E) | Cross (G-D-A-D) Otwarte G |
| Mandola | ~41 cm / 16 cali | Mandola (C-G-D-A) | Banjo tenorowe (irlandzkie) |
| Mandolina oktawowa | ~53 cm / 21 cali | Oktawa (G-D-A-E, niski) | Bouzouki (G-D-A-D) |
| Mandocello | ~64 cm / 25 cali | Mandocello (C-G-D-A) | Warianty strojenia wiolonczeli |
Częstotliwości docelowe dla najpopularniejszych stroje z rodziny mandolin oraz stroje alternatywne. Powyższy stroik obsługuje je wszystkie automatycznie. Ta tabela przyda się, gdy zechcesz zweryfikować strojenie przy pomocy fortepianu, innego stroika lub po prostu z ciekawości.
| Tuning | czwarta struna | trzecia linia | rezerwa | Pierwszy skład |
|---|---|---|---|---|
| Mandolina standardowa | G3196,00 Hz | D4293,66 Hz | A4440,00 Hz | E5659,26 Hz |
| Mandola | C3130,81 Hz | G3196,00 Hz | D4293,66 Hz | A4440,00 Hz |
| Mandolina oktawowa | G298,00 Hz | D3146,83 Hz | A3220,00 Hz | E4329,63 Hz |
| Mandocello | C265,41 Hz | G298,00 Hz | D3146,83 Hz | A3220,00 Hz |
| Tartak | G3196,00 Hz | D4293,66 Hz | A4440,00 Hz | D5587,33 Hz |
| Otwórz G | G3196,00 Hz | D4293,66 Hz | G4392,00 Hz | D5587,33 Hz |
Do wyboru są trzy metody, w zależności od tego, co masz pod ręką. Kliknij jedną z zakładek poniżej, aby przełączać się między nimi.
Nie masz mikrofonu? Możesz nastroić wszystkie cztery pary strun względem siebie, używając jednej nuty odniesienia. Struny mandoliny są nastrojone w kwintach czystych, co oznacza, że 7. prog dowolnej struny brzmi dokładnie tak samo jak następna wyższa struna otwarta. Dzięki temu masz czysty punkt odniesienia dla każdej pary strun z osobna.
1. Zacznij od nastrojenia struny A (drugiego pary) do punktu odniesienia: nuty na fortepianie (A4 = 440 Hz), powyższej karty do strojenia ze słuchu lub innego nastrojonego instrumentu. Gdy obie struny A w tej parze będą brzmiały zgodnie ze sobą i z punktem odniesienia, możesz przejść do strojenia pozostałych strun.
2. Przytrzymaj 7. prog struny D (3. struna ). Ta nuta to A. Kiedy zagrzesz obok niej otwartą strunę A, obie powinny brzmieć identycznie. Wyreguluj kołek D, aż brzmienie się zgadza. Zastosuj tę samą sztuczkę w drugą stronę: 7. prog struny A brzmi jak E; dopasuj go do otwartej struny E (1. struna) i wyreguluj kołek E.
3. Na koniec struna G (czwarta struna). Przytrzymaj 7. prog struny G, a usłyszysz dźwięk D. Porównaj go z dźwiękiem otwartej struny D i stroić kołek G, aż oba dźwięki będą identyczne. Przejrzyj jeszcze raz wszystkie cztery struny, bo struny mandoliny są mocno napięte i podczas strojenia wpływają na siebie nawzajem.
Fortepian lub dowolny instrument klawiszowy to idealny punkt odniesienia do strojenia, bo jego struny są nastrojone do standardowej wysokości koncertowej (A4 = 440 Hz). Zagraj G, D, A i E, a potem dopasuj każdą parę strun mandoliny na słuch.
Środkowe C znajduje się o jeden biały klawisz na lewo od pary czarnych klawiszy w pobliżu środka klawiatury. Od środkowego C policz trzy białe klawisze w lewo, a znajdziesz G3 (najniższy strunowy akord mandoliny). Kolejne D znajduje się o jeden biały klawisz na prawo od środkowego C, A4 – pięć białych klawiszy na prawo, a E5 – w następnej oktawie wyżej, dwa białe klawisze za C5.
Grający na mandoli i mandolinie oktawowej: przesuńcie każdą nutę odpowiednio o kwintę lub oktawę w dół. Mandocello brzmi o dwie oktawy niżej niż mandola.
Rodzina mandolin została oparta na tych samych interwałach strojenia, co rodzina skrzypiec. Jeśli masz instrument smyczkowy nastrojony do standardowej wysokości dźwięku, masz wszystko, czego potrzebujesz.
Skrzypce są nastrojone na G, D, A, E (G3, D4, A4, E5) – dokładnie te same dźwięki, co standardowa mandolina. Zagrz na każdej strunie skrzypiec i dopasuj odpowiedni strunowy zestaw mandoliny, grając unisono.
Altówka jest nastrojona na C, G, D, A, tak samo jak mandola. Wiolonczela jest nastrojona o oktawę niżej niż altówka, co odpowiada mandocello. Wystarczy zagrać na każdej strunie smyczkowej i dostroić odpowiednią parę strun z rodziny mandolin do tej samej wysokości dźwięku.
Dodatkowa wskazówka: do strojenia mandoliny nadaje się każdy tuner chromatyczny. Ustaw tryb chromatyczny i nastroić na G3-D4-A4-E5 (lub wybrany przez ciebie preset). Tunery do gitary zazwyczaj mają tryb chromatyczny ukryty w ustawieniach.
Krótkie odpowiedzi na pytania, które gracze na mandolinie zadają najczęściej w kwestii strojenia.
Tak, całkowicie za darmo. Nie musisz się rejestrować ani instalować żadnej aplikacji. Tuner działa wyłącznie w przeglądarce, na dowolnym urządzeniu, które właśnie trzymasz w ręku.
Wykorzystuje algorytm wykrywania wysokości dźwięku YIN (de Cheveigné i Kawahara, 2002), działający bezpośrednio w przeglądarce. Kiedy szarpniesz strunę, stroik odczytuje jej częstotliwość podstawową, porównuje ją z docelową nutą i pokazuje, o ile centów się od niej różnisz.
Dźwięk nigdy nie opuszcza Twojego urządzenia. Nie ma żadnego przesyłania, nagrywania ani analizy tego, czego słuchasz.
Tak. Tuner działa na każdym telefonie, tablecie lub laptopie z nowoczesną przeglądarką (Safari, Chrome, Firefox lub Edge). Przy pierwszym kliknięciu przycisku „Rozpocznij odsłuch” przeglądarka poprosi o zgodę na dostęp do mikrofonu.
Standardowe strojenie mandoliny to G-D-A-E, od najniższego do najwyższego struny. Dokładne wysokości dźwięków to G3, D4, A4 i E5, czyli takie same jak w skrzypcach.
Każdy z czterech strun ma dwie struny nastrojone do tej samej nuty, więc nastraja się osiem strun do czterech wysokości dźwięku.
Zgranie strun w unisonie nadaje mandolinie jasne, dzwoniące brzmienie oraz naturalny efekt chóru. Obie struny wzajemnie się wzmacniają i tworzą subtelne przesunięcie fazowe, dzięki czemu pojedyncza szarpnięta nuta brzmi głośniej i bogatsze niż w przypadku pojedynczej struny.
Oznacza to również, że nawet niewielka rozbieżność intonacji między dwiema strunami w danym stroju jest słyszalna jako „drganie”, co pozwala na niezwykle czułą kontrolę słuchu podczas strojenia.
Najlepiej za każdym razem, gdy grasz. Struny mandoliny są mocno napięte (około dwa razy bardziej niż struny gitary) i szybko reagują na temperaturę, wilgotność oraz grę. Zupełnie nowe struny trzeba stroić co kilka minut przez pierwsze kilka dni, bo się rozciągają i osiadają.
Zmiany temperatury i wilgotności (np. przejście z pomieszczenia na zewnątrz) też szybko rozstrajają mandolinę.
Nowe struny rozciągają się po około tygodniu regularnego grania. Energiczne szarpanie strun, zmiany pogody i ogólnie wysokie napięcie strun sprawiają, że mandolina rozstraja się szybciej niż większość innych instrumentów.
Możesz przyspieszyć proces rozgrzewania strun, delikatnie rozciągając każdą z nich ręką między strojeniami: odciągnij ją od podstrunnicy, a potem ponownie nastroić. Po tygodniu regularnej gry mandolina będzie znacznie lepiej trzymać strojenie.
Pierwsze ładowanie wymaga połączenia z internetem, ale potem stroik działa w trybie offline, o ile pozwala na to przeglądarka. Możesz też stroić na słuch, korzystając z powyższego odtwarzacza dźwięków strun: dotknij każdej nuty, żeby ją usłyszeć, i dopasuj ją na słuch.
Tryb mikrofonowy nasłuchuje dźwięku Twojej mandoliny i prowadzi Cię po kolei przez każdy strunociąg. Gdy już się z tym oswoisz, będzie to szybsze i dokładniejsze.
Tryb dźwiękowy odtwarza docelowe dźwięki, dzięki czemu możesz je odtworzyć ze słuchu. Przydaje się to, gdy w pomieszczeniu jest głośno, gdy uczysz się rozpoznawać wysokość dźwięku lub gdy nie masz dostępu do mikrofonu.
Tak. Mandolina i skrzypce mają ten sam stroj: G3-D4-A4-E5. Każdy stroik do skrzypiec, stroik do fideli lub stroik chromatyczny ustawiony na te dźwięki sprawdzi się również w przypadku mandoliny.
Mandola stroi się na C-G-D-A (C3-G3-D4-A4), czyli o kwintę niżej niż mandolina. Mandocello stroi się na C-G-D-A, czyli o oktawę niżej niż mandola (C2-G2-D3-A3).
Wybierz odpowiedni preset z rozwijanego menu strojenia powyżej, a stroik zajmie się resztą.
Strojenie krzyżowe (G-D-A-D, zwane czasem strojem tartacznym lub modalnym) polega na obniżeniu wysokiej struny E o cały ton do D. To tradycyjne strojenie stosowane w muzyce old-time i bluegrass, które pozwala na wykorzystanie strun burdonowych i podwójnych dźwięków w melodiach w stylu skrzypcowym.
Wybierz ustawienie strojenia krzyżowego z rozwijanego menu powyżej, aby je zmienić.
Tak, o ile twój stroik do gitary ma tryb chromatyczny (większość ma, często jest on ukryty w ustawieniach). Przełącz go na tryb chromatyczny i nastroić na G3-D4-A4-E5, żeby uzyskać standardowe brzmienie mandoliny.
Mandoliny rozstrajają się szybciej niż większość instrumentów strunowych, po prostu dlatego, że struny są w nich mocno napięte. Wpływają na to rozciąganie się nowych strun, wahania temperatury i wilgotności, ślizgająca się kołkownica czy zużyty mostek. Dobra wiadomość jest taka, że większość tych problemów da się szybko naprawić, gdy tylko wiesz, na co zwrócić uwagę.
Poniżej znajdziesz trzy najczęstsze problemy i sposoby ich rozwiązania. Wszystko, co wydaje się dziwniejsze, to zazwyczaj kwestia regulacji – warto wtedy udać się do lutnika, który zna się na mandolinach.
Najczęstszą przyczyną są luźne klucze, zwłaszcza w starszych mandolinach. Dokręć małe śrubki z tyłu lub z góry kluczy, aż kołki będą się obracać płynnie, ale nie zbyt swobodnie. Jeśli struna się ślizga tylko na jednej strunie, przyczyną może być zużyte rowek nakładki.
Jeśli akord nie brzmi czysto, prawie zawsze wynika to z tego, że dwie struny nie są do siebie dostrojone. Zwróć uwagę na „bicie” (powolne falowanie dźwięku) i dostrój drugą strunę, aż falowanie ustanie. Obie struny powinny brzmieć jak jedna.
Jeśli otwarte struny brzmią idealnie, ale akordy grane wyżej na gryfie brzmią fałszywie, to znaczy, że intonacja jest nieprawidłowa. Lutnik może wyregulować most pływający tak, aby dźwięki przyciśnięte na progach zgadzały się z dźwiękami otwartych strun. To szybka naprawa i warto się tam wybrać.
