Wat er verandert zodra de open akkoorden niet meer het moeilijkste onderdeel zijn.
Kun je zonder haperen wisselen tussen de gangbare open akkoorden en een stabiel ritme vasthouden, dan ben je er klaar voor. Nummers op gemiddeld niveau voegen vooral septiem- en sus-grepen toe, af en toe een barré-akkoord en strumpatronen die door het nummer heen variëren in plaats van vlak te blijven.
Het legt één vinger plat over meerdere snaren zodat een greep de hals op kan schuiven (mijn gids barré-akkoorden legt het stap voor stap uit) en Bb is meestal de eerste die je tegenkomt. Barré-akkoorden voelen een week of twee onmogelijk aan en dan opeens niet meer. Vraagt een nummer om een barré-akkoord, dan kan de transponeerder het vaak naar vriendelijkere grepen verschuiven terwijl je eraan werkt.
Oefen de wisseling, niet het hele nummer. Pak de twee akkoorden waar je over struikelt, wissel er een minuutje langzaam tussen en houd je vingers dicht bij de snaren. Snelheid komt van minder bewegen, niet van harder je best doen.
Vaak wel. Gebruik de transponeerder om het naar grepen te verschuiven die je al kent, of vereenvoudig het ritme tot één neerwaartse aanslag per tel terwijl je de wisselingen leert. Zet het echte strumpatroon terug zodra je handen weten waar ze moeten zijn.
