Akordy w tonacji E-moll na ukulele
Akordy w E-moll to Em, F#dim, G, Am, Bm, C i D. Na ukulele plasuje się w środku tabeli: Bm i Em wymagają najwięcej pracy, choć nic z tego nie powinno cię długo zatrzymać. Większość piosenek w niej pożycza też durowy B albo B7 do swoich zakończeń, oba są poniżej.
- Znaki przykluczoweJeden krzyżyk (F#)
- Durowa równoległa G-dur
- Durowa jednoimienna E-dur
- Sąsiednie tonacje A-moll · B-moll
- Na ukulele Umiarkowanie trudna
Akordy w E-moll
Te siedem to cała rodzina. Niemal każda piosenka w tej tonacji jest z nich zbudowana, w jakiejś kolejności. Dotknij diagramu, żeby go usłyszeć i przejrzeć inne chwyty, albo otwórz jego stronę po pełne zestawienie.
Plus akord, który ściśle nie należy do tonacji
Molowa naturalna daje ci Bm jako akord v, ale prawdziwe piosenki w tonacji molowej niemal zawsze sięgają zamiast tego po durowy B albo B7. Ta podwyższona tercja sprawia, że zakończenie brzmi jak zakończenie. Jest technicznie pożyczona i używana powszechnie.
Gdzie E-moll mieszka na kole
Każda strona tonacji pokazuje to samo koło. Obserwuj obrysowany blok, przechodząc między tonacjami, a cały diagram wyjaśni się sam.
Progresje, które działają w E-moll
Wypisane w tej tonacji, żebyś mógł zagrać je prosto z kartki. Każda z nich to wzór, który słyszałeś tysiąc razy, i właśnie dlatego działa.
Molowa odpowiedź na cztery akordy. Melancholijna, ale nigdy ciężka.
Schodzi krok po kroku do durowego V. Flamenco, folk i muzyka filmowa.
Trzyakordowa piosenka w tonacji molowej. Zwolnij ją, a wyjdzie blues.
Najsilniejsza droga do domu w tonacji molowej. Robotę wykonuje durowe V.
Pożycza durowe IV z trybu doryckiego, żeby refren się otworzył.
Smutna zwrotka, mocne lądowanie. Połowa znanych ci ballad to te cztery takty w jakiejś kolejności.
Akordy warte pożyczenia
Akordy spoza E-moll, które mimo to brzmią w niej jak u siebie. Wrzucenie jednego z nich do prostej progresji to zwykle to, co wyciąga ją z terytorium ćwiczeń dla początkujących.
- B V Dur zamiast molu, prosto z molu harmonicznego. Nic nie ciągnie mocniej z powrotem do toniki.
- B7 V7 Ten sam pomysł z septymą. Używa go niemal każda piosenka w tonacji molowej.
- A IV Durowe IV z trybu doryckiego. Rozjaśnia tonację molową, nie opuszczając jej.
- D7 V7/III Wskazuje na tonację równoległą durową, dając wzniesienie w refrenie.
- F#7 V7/v Kieruje muzykę w stronę akordu v, dzięki czemu ten ląduje, zamiast po prostu się pojawić.
- F bII Neapolitańska. Mroczna, dramatyczna i warta jednego dobrze umieszczonego taktu.
- Em7 i7 Złagodzona tonika. Dobrze się układa pod wokalem, który potrzebuje przestrzeni.
Inne odmiany E
Ten sam dźwięk centralny, inny zestaw dźwięków wokół niego. Zmiana trybu to najszybszy sposób na zmianę nastroju czegoś bez zmiany tonacji, w której się to znajduje.
- E joński Zwykła skala durowa. Jasna i ustatkowana.
- E dorycki Moll z podwyższoną 6. Molowe, ale pełne nadziei.
- E frygijski Moll z obniżoną 2. Hiszpańskie i lekko napięte.
- E lidyjski Dur z podwyższoną 4. Unoszące się, filmowe brzmienie.
- E miksolidyjski Dur z obniżoną 7. Brzmienie rocka i folku.
- E eolski Zwykła molowa naturalna. Smutna w zwyczajny sposób.
- E lokrycki Niestabilny z założenia. Rzadki poza metalem i jazzem.
Na UkuTabs jest 830 piosenek w tonacji E-moll, co wynika z odczytu akordów w każdym arkuszu. To ten sam odczyt, który widzisz w panelu "Jak zagrać" na stronie samej piosenki, więc obie strony zawsze się zgadzają. Arkusze, w których nie widać wyraźnie jednej tonacji, pomijam, zamiast zgadywać.
Piosenki na ukulele w E-moll
O E-moll
Tonacja to rodzina dźwięków i akordów, na której zbudowana jest piosenka, nazwana od akordu, do którego wciąż wraca. W E-moll tym akordem centralnym jest Em, a pozostałe sześć akordów powyżej to jego krewni. Zagraj je w niemal dowolnej kolejności, a i tak zabrzmi jak muzyka, bo wszystkie pochodzą z tych samych siedmiu dźwięków.
E-moll ma te same znaki przykluczowe i te same siedem akordów co G-dur, jej równoległa tonacja dur. Zmienia się tylko to, który akord brzmi jak dom. Dlatego piosenka może swobodnie przechodzić między nimi bez fałszywego brzmienia i dlatego nie zawsze da się ustalić tonację wyłącznie na podstawie akordów. Zwykle rozstrzyga to ostatni akord.
Po obu stronach na kole leżą A-moll i B-moll, które różnią się jednym dźwiękiem. To najłatwiejsze tonacje, do których można się przenieść, jeśli chcesz zmiany tonacji, i pierwsze miejsce, gdzie szukać akordu do pożyczenia.
Wszystko to dla ciebie nowość? Mój przewodnik po tonacjach ukulele tłumaczy całą ideę prostymi słowami i kończy się napisaniem własnej piosenki w wybranej tonacji.
Najczęściej zadawane pytania
Krótkie odpowiedzi na najczęstsze pytania graczy ukulele o tonacje takie jak ta.
Jakie akordy są w E-moll?
Siedem akordów w E-moll to Em, F#dim, G, Am, Bm, C i D. Te, których użyjesz najczęściej, to Em, C i D, plus durowy B pożyczony z molu harmonicznego, gdy chcesz mocnego zakończenia.
Czy tonacja E-moll jest trudna do zagrania na ukulele?
Na mojej skali grywalności ma wynik 41, więc na ukulele jest umiarkowanie trudna. Wynik pochodzi z rzeczywistych chwytów: dociśniętych strun, prawdziwych barów i wszystkiego poza trzecim progiem, ważonego w stronę akordów, które grasz najczęściej. Kapodaster niepotrzebny, otwarte chwyty robią swoje.
Jaka tonacja dur jest równoległa do E-moll?
G-dur. Te same siedem akordów, te same znaki przykluczowe, inny akord centralny. Koło powyżej pokazuje tę parę jako wewnętrzny i zewnętrzny pierścień na tej samej szprysze.
Jakie znaki przykluczowe ma E-moll?
Jeden krzyżyk (F#). Dzieli te same znaki przykluczowe z G-dur.
Następny przystanek: diagramy akordów (sprawdź dowolny chwyt), identyfikator akordów (ustal nazwę akordu, którego chwyt już znasz), skale (przebiegnij skalę wzdłuż gryfu) albo najpierw stroik, żeby nastroić ukulele.