To projekty do ćwiczenia, a nie piosenki na jeden wieczór. Oto jak się do nich zabrać.
Zwykle jakiś mix akordów barowych wysoko na gryfie, fingerpickingu, zmiany tonacji w połowie utworu albo wzoru bicia z prawdziwą synkopą. Wiele z nich to aranżacje fingerstyle, niosące zarówno melodię, jak i akompaniament na czterech strunach.
Mój przewodnik po fingerpickingu omawia to porządnie, ale w skrócie: daj kciukowi dwie górne struny, a palcowi wskazującemu i środkowemu dwie dolne, i trzymaj się tego przypisania na stałe. Graj wzór na jednym akordzie, aż ręka przestanie o nim myśleć, i dopiero wtedy przenieś go na całą piosenkę.
Zwolnij bardziej, niż wydaje się to sensowne, i trzymaj rękę bijącą w ciągłym ruchu (zobacz jak bić w struny), dotykając strun tylko na miarach, których wymaga wzór. To ciągły ruch ręki sprawia, że rytm siedzi dobrze, gdy już przyspieszysz.
Zdecydowanie. Praca nad czymś nieco ponad twój poziom to najszybszy sposób na postęp, i nic tu nie jest zamkniętą bramą. Bierz jedną sekcję naraz zamiast całej piosenki i pozwól automatycznemu przewijaniu uwolnić twoje ręce. To trudne, ale dasz radę!
